Empatia to umiejętność wczuwania się w stan wewnętrzny drugiej osoby. To zdolność (niekoniecznie uświadamiana) rozumienia uczuć i potrzeb innych osób, spojrzenia na rzeczywistość z ich perspektywy. Empatia to patrzenie na świat oczami drugiej osoby. Aby to zrobić,staram się zostawić swoje uczucia, odciąć się od moich myśli, doświadczeń i przekonań na dany temat. Staram się podążać za myślami, słowami i uczuciami drugiej osoby. Wtedy jest możliwe patrzenie jej oczami. Bez oceniania, krytykowania, radzenia, przekonywania. Po prostu bycie. Towarzyszenie sercem.
Aby spojrzeć na drugą osobę sercemi naprawdę ją wysłuchać, aby poczuła, że jest wysłuchana i zrozumiana, aby być z drugą osobą w prawdziwym, bliskim, szczerym, pełnym życzliwości kontakcie warto zwrócić uwagę na kilka rzeczy.
Po pierwsze istotne jest, jaka jest moja intencja, czyli mój powód do tego, aby kogoś wysłuchać. Czy chcę być z nią w kontakcie i w relacji, czy dlatego, bo wypada, bo muszę, bo jestem ciekawa, itd.)? Im więcej zależy mi na kontakcie, tym więcej mam empatii się pojawi.
Po drugie – znajomość siebie i tego, czy jestem w stanie oddzielić moje myśli i uczucia od myśli i uczuć drugiej osoby. Czy będę mogła słuchać, nie narzucając przy tym własnego zdania, osądu, punktu widzenia?
Po trzecie – moje zasoby, czyli w stan fizyczny, psychiczny, emocjonalny w chwili rozmowy. W zmęczeniu czy pośpiechu ciężko jest się skupić na kimś innym.
Piszę o tym dlatego, ze nie wyobrażam sobie prowadzić sesji coachingowej bez empatii. Na moich sesjach empatia jest jak powietrze. Dzięki niej jesteś widziana, słyszana, doceniania a Twoje zdanie jest dla mnie ważne. A gdy dzięki temu doświadczasz prawdziwego kontaktu ze sobą docierasz do tego co dla Ciebie jest ważne i na tym budujesz swoją przyszłość.
